Ervaringsverhalen

Elke twee uur krijgt iemand in ons land een hartstilstand. Ruim vijftienduizend mensen per jaar. Zonder reanimatie overleven niet meer dan twee van de tien getroffenen. De tijdige inzet van een automatische externe defibrillator (AED) vergroot de overlevingskans aanzienlijk. Van levensbelang is dat in wijken en dorpen voldoende AED's beschikbaar zijn. En dat er genoeg hulpverleners zijn die deze apparaten kunnen bedienen. Holbe Hageman uit Tzummarum heeft daaraan wellicht zijn leven te danken.

Het voelde alsof ik in slaap viel.

Holbe Hageman (73) was acht jaar geleden aan het volleyballen. Een minuut voor het einde van de wedstrijd werd het ineens zwart voor zijn ogen. Het voelde alsof hij in slaap viel. Toevallig werkte een van de aanwezigen op de Spoedeisende Hulp van MCL. Zij startte meteen met reanimeren. Anderen haalden intussen in het dorp een AED en waarschuwden zijn echtgenote. Na de geslaagde reanimatie bracht een opgeroepen ambulance hem naar het ziekenhuis.

Hageman beseft veel geluk te hebben gehad. Hij kijkt nu nuchter terug op die voor hem onfortuinlijke dag.

Hoe zou het zijn afgelopen als ik buiten het dorp op de fiets had gezeten?

Tussen de weilanden was er niemand in de buurt geweest. Of misschien een enkele voorbijganger, maar dan was in geen velden of wegen een AED voorhanden. Natuurlijk heeft de vrouw die mij in de sporthal gereanimeerd heeft later een mooie bos bloemen van me gekregen.'

Een AED kan levens redden. Tegenwoordig geeft oud-leerkracht Hageman op middelbare scholen voorlichting over de hartstarter.

Jongeren vertel ik waarom het belangrijk is dat dit apparaat op zoveel mogelijk plaatsen moet hangen.

Liefst ook in stillere gebieden, zoals de zeedijk bij Koehool. Daarnaast is het goed dat zij beseffen dat het gebruiken van een AED confronterend kan zijn. Niet alle reanimatiepogingen slagen. Degene die jij reanimeert kan voor je ogen overlijden. Hoe ga je daarmee om? Wie kan jou dan helpen?’

Een halfjaar nadat Hageman tijdens een wedstrijd het bewustzijn verloor, kon hij weer volleyballen. Tegen die tijd was hij enkele operaties verder. Met hartrevalidatie werkte hij verder aan zijn herstel. Met zijn gezondheid gaat het nu goed. Hij voelt zich zelfs fitter dan voor het bijna fatale moment. Hageman blijft onder controle van een cardioloog staan, maar de eerstvolgende afspraak in het ziekenhuis is pas over een kleine twee jaar. Tijd genoeg voor een fijn fietstochtje door De Mieden.